Aday gösterin beni Nobel’e,

Işıklar sönüp perde indiğinde...

Çok zor bir rol verdiler,

Bu hiç dekorsuz, kaygan sahnede...

* * *

Koşmayı oynadım,

Hiç yürümeden...

Gülmeyi oynadım,

İçim gülmeden...

Ağlamayı oynadım,

Tek gözyaşı dökmeden...

Boş vermeyi oynadım,

Dolup dolup taşarken...

Yere sağlam basmayı bile oynadım,

Dünya, böylesine dönerken...

* * *

Aday gösterin beni Nobel’e,

Işıklar sönüp perde indiğinde...

Müge Konor (Ankara)